Η αποταμίευση ως πράξη αγάπης για την επόμενη γενιά
Ευφροσύνη ΣτουργιώτουWealth Planning (ανοίγει σε νέα καρτέλα)
Στις 31 Οκτωβρίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης. Φέτος η αποταμίευση αλλάζει νόημα, όπως αλλάζει και η ίδια η κοινωνία μας.
Στις 31 Οκτωβρίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης. Για πολλούς από εμάς, η λέξη φέρνει στο μυαλό το παιδικό κουμπαρά ή εκείνο το «κάτι παραπάνω» που βάζαμε στην άκρη για τα ταξίδια της σύνταξης.
Φέτος όμως θέλω να μιλήσουμε για κάτι διαφορετικό. Γιατί η αποταμίευση αλλάζει νόημα, όπως αλλάζει και η ίδια η κοινωνία μας.
Τι ακούσαμε στο Forum
Στο 2ο Financial Planning Forum της Ένωσης Financial Planners Ελλάδος, στις 20 Οκτωβρίου στο Μουσείο Μπενάκη, ο καθηγητής Βύρων Κοτζαμάνης, Διευθυντής του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών, μας παρουσίασε μια εικόνα που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο.
Ζούμε περισσότερα χρόνια, αλλά κάνουμε λιγότερα παιδιά. Οι άνθρωποι 65 ετών και άνω είναι σήμερα περίπου το 24% του πληθυσμού. Μέχρι το 2060, σύμφωνα με τις προβολές, θα φτάσουν το 30% έως 38%. Όπως τόνισε ο ίδιος, η γήρανση του πληθυσμού δεν μπορεί να αναστραφεί.
Το πιο συγκλονιστικό όμως ήταν κάτι άλλο. Όλο και περισσότεροι ηλικιωμένοι θα μεγαλώνουν μόνοι ή με έναν επίσης ηλικιωμένο σύντροφο, χωρίς παιδιά δίπλα τους. Χωρίς τους «άτυπους βοηθούς» που είχαν οι γονείς και οι παππούδες μας.
Η ερώτηση που δεν μπόρεσα να κρατήσω
Θα σας πω την αλήθεια. Μόλις τελείωσε η ομιλία, πήρα το μικρόφωνο και ρώτησα τον καθηγητή, σχεδόν έντρομη: τι θα κάνουμε απέναντι σε αυτό το ζοφερό μέλλον που μας περιέγραψε;
Ο κύριος Κοτζαμάνης, με ειλικρίνεια, δεν προσπάθησε καθόλου να με καθησυχάσει. Μου απάντησε ότι αυτή είναι η πραγματικότητα. Ότι οφείλουμε να πάρουμε άμεσα τις αποφάσεις μας για το πώς θα μας βρει η επόμενη μέρα. Και ότι η δική μας δουλειά, των Financial Planners, μπορεί να βοηθήσει πολύ προς αυτή την κατεύθυνση.
Βγαίνοντας από την αίθουσα, κατάλαβα ότι η ερώτησή μου δεν ήταν μόνο επαγγελματική. Ήταν βαθιά προσωπική. Γιατί αφορά όλους μας.
Από τα ταξίδια στους φροντιστές
Κάποτε, όταν μιλούσαμε για αποταμίευση για τη σύνταξη, εννοούσαμε ένα επιπλέον ποσό για να ταξιδέψουμε, να χαρούμε τα εγγόνια, να κάνουμε όσα δεν προλάβαμε.
Σήμερα μιλάμε όλο και πιο συχνά για ένα επιπλέον ποσό για φροντιστές. Για βοήθεια στο σπίτι, για μακροχρόνια φροντίδα, για την προσαρμογή της κατοικίας μας όταν δεν θα μπορούμε πια μόνοι μας.
Και το κάνουμε για έναν λόγο: για να μη γίνουμε βάρος στα παιδιά μας. Μια γενιά που ήδη στηρίζει ταυτόχρονα τους γονείς της και τα δικά της παιδιά. Και για όσους δεν έχουν παιδιά, η ερώτηση είναι ακόμα πιο απλή: ποιος θα είναι εκεί;
Τι μπορούμε να κάνουμε από σήμερα
Η καλή είδηση είναι ότι έχουμε χρόνο, αν ξεκινήσουμε νωρίς. Μερικά απλά ερωτήματα για να ξεκινήσει κανείς:
- Πόσα χρόνια μπορεί να διαρκέσει η δική μου σύνταξη, αν ζήσω περισσότερο απ’ όσο υπολογίζω;
- Ποιο θα ήταν το κόστος αν χρειαστώ βοήθεια στο σπίτι για μερικά χρόνια;
- Έχω αποθέματα ή ασφαλιστική κάλυψη για υγεία και μακροχρόνια φροντίδα;
- Έχω μιλήσει με την οικογένειά μου για όλα αυτά, πριν γίνουν ανάγκη;
Δεν υπάρχει μία λύση για όλους. Υπάρχει όμως σχέδιο για τον καθένα, προσαρμοσμένο στη ζωή του, στην οικογένειά του και στους στόχους του.
Μια πράξη αγάπης
Αυτή την Ημέρα Αποταμίευσης, σας προτείνω να δούμε την αποταμίευση με άλλα μάτια. Όχι ως στέρηση, αλλά ως φροντίδα. Για τον εαυτό μας, ώστε να κρατήσουμε την αξιοπρέπεια και την αυτονομία μας μέχρι το τέλος. Και για τα παιδιά μας, ώστε να μας θυμούνται ως στήριγμα και όχι ως βάρος.
Η αποταμίευση σήμερα δεν είναι απλώς χρήματα στην άκρη. Είναι μια πράξη αγάπης για την επόμενη γενιά.
Ευχαριστώ θερμά τον καθηγητή Βύρωνα Κοτζαμάνη για την πολύτιμη ομιλία του στο 2ο Financial Planning Forum.
Πηγή: Wealth Planning (ανοίγει σε νέα καρτέλα) · Ευφροσύνη Στουργιώτου
